Staking bij Koninklijke Sphinx


Dinsdag, 4 februari 2003


Deze keer eens niet een verslag over een staking door een journalist(e) of een student(e) sociologie.

Deze keer een verslag over een staking door een staker.

Ondanks de eerste zin sta ik mezelf toe ruimschoots gebruik te maken van het werk van journalisten kortweg de media.

Na een oproep van de vakbonden om donderdag 30 januari aanwezig te zijn op een van de twee actie vergaderingen. hebben wij, de leden van de vakbonden, ons daar uitgesproken tegen het Sociaal Plan van de Sphinx voor STC.

Het sociaal plan voor de medewerkers van STC
Met name de financiële onderdelen moeten verbeteren.
De ontslagvergoeding, 0,75 % als vergoeding en 0,2 die mensen moeten gebruiken voor de financiering van de opzegtermijn.
Dat terwijl de 1.00 van de kantonrechtersformule de normale vergoeding is en de opzegtermijn werk je gewoon.
Dat de mensen van STC dat niet kunnen is niet hun schuld, en wordt nooit verrekend.
De ouderenregeling moet met name voor de Belgische collega's verbeteren.
Verder zijn nog andere financiële zaken niet geregeld zoals: de financiering ineens en niet verdeeld over 36 maanden, een doorwerkpremie voor mensen die de fabriek moeten sluiten en een goede jubileumregeling.

Op deze vergaderingen hebben wij massaal besloten het niet langer te accepteren en is een ultimatum uitgegaan op vrijdag de 31ste.

Nadat de Sphinx gekozen had niet te reageren voor afloop van het ultimatum was de staking 4 februari een feit.